Dla co bardziej wytrwałych poszukiwaczy setek niezliczonych linii na naszej stronie, publikujemy poniżej zasady numeracji wszelkich odcinków linii kolejowych, łącznic i torów łączących, którym po dziś dzień nikt żadnego numeru nie nadał, co było spowodowane likwidacją tych odcinków przed wprowadzeniem wykazu linii D29, wykazu w którym zasady numeracji też nie są do końca jasne i chętnie byśmy porozmawiali sobie z osobą, która obowiązujące numery wymyśliła, co weszło wszystkim w krew tak bardzo, że dziś traktuje się je jako oczywistość nie do podważenia. Zasady numeracji linii dotychczas nienumerowanych powstały po wielotygodniowych przemyśleniach dwóch najbardziej zakręconych na tym punkcie facetów. Ale jeśli ktoś ma jakieś uwagi, prosimy je zgłaszać redakcji atlasu kolejowego, czyli nam! Zasady są dość proste.
Każdy nienumerowany dotychczas odcinek kolejowy normalnotorowy, otrzymuje numer trzycyfrowy wraz z literą dodatkową na końcu. Numer ten dla uszanowania pracy osoby, która stworzyła wykaz D29, pochodzi od linii, która posiada już numer w tym wykazie, a przy której znajduje się km 0.000 lub inny początek linii nienumerowanej. Kolejność liter dodatkowych jest zdeterminowana kolejnością odchodzenia linii nienumerowanych od linii numerowanej, czyli np. pierwsza linia dotychczas nienumerowana odchodząca od linii 273, otrzymuje numer 273a i dalej zgodnie ze wzrostem kilometrażu 273b, 273c itd. Jeśli linia kolejowa nienumerowana nie ma początku przy żadnej linii kolejowej numerowanej, czyli np. zaczynała się za granicą (np. Bad Freienwalde – Cedynia) lub bierze początek na stacji niepołączonej w żaden sposób z siecią kolejową – otrzymuje numer najbliżej przebiegającej linii kolejowej, z dodatkiem liter z końca alfabetu. Czyli linia Granica Państwa – Świnoujście – Granica Państwa zlikwidowana w 1945 roku, na której częściowym śladzie odbudowano tor do nowego przystanku Świnoujście Centrum – otrzymuje numer 401z. Wszelkie odcinki końcowe linii numerowanych, które z różnych względów nie otrzymały numerów, otrzymują taki sam numer jak w wykazie D29, a więc stają się niejako przedłużeniem linii właściwej. Przykładem niech będzie linia Kłodzko Nowe – Kudowa Zdrój, która otrzymuje brzmienie Kłodzko Nowe – Słone Kłodzkie, czy linia Ząbkowice Śląskie – Bielawa Zachodnia, która otrzymuje brzmienie Ząbkowice Śląskie – Dzierżoniów Śląski, gdyż taki był jej ostatni kilometraż. Jednak odcinek Bielawa Zachodnia – Dzierżoniów Śląski już nie istniał, gdy nadawano numer pozostałej części linii. Linie nienumerowane odchodzące od linii nienumerowanych, otrzymują kolejną literę alfabetu i tak do skutku. Łącznice i tory łączące, które będą wymagały ponumerowania z oczywistych względów, dostają numery według takich samych zasad. Linie kolejowe, którym PKP lub PLK nadały numer wcześniej przypisany innej linii kolejowej, otrzymują numer historyczny, gdyż podstawą wykazu linii kolejowych na naszej stronie jest instrukcja D29 z 1985 roku, czyli ta pierwsza z pierwszych, w której ujęto użytkowaną dziś numerację. A numer użyty ponownie otrzymuje wyróżnik literowy. Przykładem niech będzie linia nr 250 Kisielice – Biskupiec Pomorski Miasto, której numer przeszedł na linię Gdańsk Główny (a obecnie Gdańsk Śródmieście) – Rumia. Linia ta otrzymuje nr 250A. Przyjęto również zasadę, że wszelkie tory kolejowe biegnące do wojskowych przepraw rezerwowych oraz portów rzecznych otrzymują swój numer. Numer dostają też wszelkie bocznice, które kończą się lub kończyły stacją zakładową, posiadającą zdolność zapowiadania pociągów ze stacją PKP. Koleje przemysłowe obowiązuje taka sama zasada. Jedynie linie kolei piaskowych otrzymują dużą literę P przed numerem, który już dostały onegdaj od PMP-PW. Podobne zasady obowiązują przy numeracji linii wąskotorowych. Jednak, że liniom tym nie nadano, żadnych oficjalnych numerów, którymi by się szeroko posługiwano (otrzymały tylko numery potrzebne dla spraw geodezyjnych), to zasady nadania numerów głównych przyjmuje się w sposób łatwo pojmowalny. Wszelkie numery linii wąskotorowych są czterocyfrowe. Pierwsza cyfra oznacza oficjalny numer DOKP, czyli dawnych Dyrekcji Okręgowych Kolei Państwowych. Są to cyfry od 1 do 8. Pod uwagę bierze się tu ostatnią dyrekcję, która odpowiadała za daną kolej wąskotorową. Wyjątku nie stanowi również Bogatyńska Kolej Dojazdowa, która wprawdzie po likwidacji Zarządu Kolei Dojazdowych we Wrocławiu przeszła pod odpowiednie struktury kolei normalnotorowej, co oznacza, że np. jej parowozy naprawiono w lokomotywowni Węgliniec a nie w Krośniewicach. Kolejne trzy cyfry to numer porządkowy kolei, a ich kolejność jest przyporządkowana odległości kolejowej stacji stycznej od głównej stacji w mieście, w którym znajdowała się siedziba DOKP. Główne linie wąskotorowe otrzymują wiec np. numery 5001, 5002, 5003 itd. Linie odchodzące od tych głównych linii tak samo. Wszystko za kolejnością. W przypadku węzła, w którym km 0.000 jest przypisany dwóm i więcej liniom, kolejność dyktują litery alfabetu, na które zaczynają się nazwy stacji końcowej. Wszelkie linie boczne, krótsze i inne mniejszego znaczenia otrzymują dodatkowe litery. Wyjątkiem są tylko Górnośląskie Koleje Wąskotorowe, które otrzymały numerację taką samą jaką posiadały w służbowym rozkładzie jady PKP z wyprzedzającą je cyfrą 4. Wszelkie inne linie wąskotorowe, które zostaną odkryte w różnej dokumentacji dostaną kolejny wolny numer lub literę, jeśli odchodziły od linii już posiadającej swój numer. Przemysłowe sieci kolei wąskotorowych, jeśli tylko posiadały kilometraż, również dostaną kolejne wolne numery w danej dyrekcji.
I jeszcze jedno: wszelkie linie w atlasie otrzymują kilometraż, który posiadają obecnie lub ostatni istniejący na danym odcinku. Wyjątek stanowią linie, na których PKP zrobiły taki burdel z kilometrażem, że głowa mała. Przykładem niech tu będzie dawna linia kolejki Sowiogórskiej, która po wojnie otrzymała kilometraż biegnący ze stacji Kondratowice do stacji Radków mimo iż odcinek Srebrna Góra – Wolibórz nie istniał w 1945 roku. W późniejszym okresie linia ta miała swój początek (od km 0.000) na stacji Wolibórz, później Dzikowiec Kłodzki a dziś jest to stacja Nowa Ruda Słupiec. Linii tej nadaliśmy numer 327, nazwę Srebrna Góra – Radków i kilometraż biegnący właśnie od stacji Kondratowice, jako ostatni kilometraż PKP dla całego odcinka. Przy okazji warto jeszcze wspomnieć, że wszelkie dawne odcinki powstałe na skutek przełożeń linii kolejowych w nowe miejsce otrzymują numer linii właściwej i tak samo wyróżnik literowy.

Czechy i Słowacja niestety nie posiadają jednolitej numeracji linii kolejowych. A wręcz przeciwnie - mają różne cztery rodzaje. Są to: numery linii kolejowych według tabel rozkładu jazdy, numery wg urzędowych pozwoleń, numery wg tabel pomiarowych linii oraz numery dla wykazu ruchu pociągów. Wszystkie wymienione numeracje są niespójne, co więcej zmieniają się każdorazowo w przypadku zmian rozkładów jazdy. Dodatkowo linie kolejowe są poszatkowane na części nawet w przypadku wspólnego kilometrażu. W tym miejscu warto przypomnieć, że na terenie Czech i Słowacji linie kolejowe posiadają swój dawny kilometraż nadany za czasów ich budowy, a więc z czasów Austro-Węgierskich.
Chcąc uniknąć problemu częstych zmian numerów linii kolejowych oraz w celu uporządkowania zdecydowaliśmy się na wprowadzenie własnego niezmiennego systemu numeracji. Każda osoba, która się interesuje transportem kolejowym w Czechach i na Słowacji (dawnej Czechosłowacji) wie (lub nie), iż na terenie tych państw istnieją 4 strefy numeracyjne stworzone dla celów ewidencyjnych. A mianowicie: strefa nr 1 – Słowacja, 3 – Śląsk, Morawy oraz część Wysoczyzny, 5 Północno-zachodnia część Czech oraz 7 Południowo-zachodnia część Czech.
Aby wprowadzić porządek w bazie danych oraz usystematyzować numerację, poprzednie odcinki linii kolejowych zostały „złączone” w całość wg ich kilometrażu. Numeracja linii zaczyna się odpowiednio od 1, 3, 5 oraz 7. Cyfra ta jest uzależniona od tego, w której strefie numeracyjnej linia kolejowa ma swój początek kilometrowania. W przypadku strefy piątej ze względu na mnogość linii, ich numeracja rozpoczyna się również na cyfrę 6. Kolejność nadawania numerów linii uzależniona jest od roku budowy jej pierwszego odcinka – nie koniecznie tego od zerowego kilometra. Wszystkie dawne przebiegi linii (w przypadku ich przełożeń) otrzymują indeksy w postaci liter. Tak więc np. linia 301a to dawny przebieg odcinka linii 301 itd.
Łącznice i tory łączące w obu państwach rozpoczynają się od cyfry 9. Linie wąskotorowe otrzymały numery czterocyfrowe, odpowiednio od strefy rozpoczynające się od cyfr 1, 3, 5 i 7.